به گزارش آتیه آنلاین، قزاقستان با ارائه پیش‌نویس یک کنوانسیون منطقه‌ای تلاش می‌کند چارچوب حقوقی مشترکی برای مدیریت بحران آب در آسیای مرکزی ایجاد کند؛ اما کارشناسان معتقدند بدون مشارکت افغانستان و حل اختلاف‌های مربوط به منابع آبی این کشور، تلاش‌های دیپلماتیک منطقه به نتیجه نخواهد رسید.
به گزارش ایرنا به نقل از استن‌ریدار، نورژان نورژیگیتوف، وزیر منابع آب و آبیاری قزاقستان، اعلام کرده است که پیش‌نویس کنوانسیون جدید پس از تأیید داخلی، برای بررسی در اختیار کشورهای منطقه قرار گرفته است. قزاقستان و ازبکستان نیز با همکاری نهادهای بین‌المللی اقداماتی مانند دیجیتالی‌کردن ایستگاه‌های سنجش آب در امتداد رودخانه سیردریا را برای افزایش شفافیت آغاز کرده‌اند.
با این حال، تغییرات اقلیمی، ذوب سریع یخچال‌های طبیعی در قرقیزستان و تاجیکستان و رشد جمعیت، منابع آبی منطقه را با فشار بیشتری مواجه کرده است.
افغانستان نیز با بحران جدی آب روبه‌روست؛ سطح آب‌های زیرزمینی کابل طی یک دهه گذشته ۳۰ متر کاهش یافته و ۸۰ درصد منابع باقی‌مانده نیز دیگر قابل شرب نیستند. پیش‌بینی شده است کابل تا سال ۲۰۳۰ با کمبود شدید منابع آب مواجه شود.
در همین شرایط، حکومت افغانستان با هزینه ۶۸۴ میلیون دلار در حال ساخت کانال قوش‌تپه برای انتقال آب رودخانه آمودریا است. کارشناسان هشدار می‌دهند بهره‌برداری کامل از این کانال می‌تواند جریان آب آمودریا را تا ۳۰ درصد کاهش دهد و کشاورزی، امنیت غذایی و سهم آب کشورهای پایین‌دست، به‌ویژه ازبکستان و ترکمنستان، را تهدید کند.
افغانستان در هیچ‌یک از توافق‌نامه‌ها و ساختارهای مدیریت آب آسیای مرکزی پس از فروپاشی شوروی عضویت ندارد و همین خلأ حقوقی، مدیریت مشترک منابع آب را دشوار کرده است.
