در خیابان سنایی، همه‌چیز ظاهراً عادی است؛ کافه‌ها بازند، موسیقی شنیده می‌شود و پیاده‌روها شلوغ‌اند. اما پشت این تصویر روزمره، شهری ایستاده که میان ترس، اخطار و انکار نفس می‌کشد. روایتی از کافه‌هایی که در روزهای جنگ، فقط محل نوشیدن قهوه نیستند؛ آخرین پناهگاه‌های زندگی عادی‌اند. با این حال برای همین آخرین پناهگاه‌ها هم پس از جنگ اخطارهای شفاهی پلمب آمد.