به گزارش آتیه آنلاین، نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد تنها زندگی کردن ممکن است خطر مرگومیر را در بزرگسالان جوان و میانسال بیش از سالمندان افزایش دهد. بر اساس این پژوهش، زندگی بهتنهایی با افزایش ۲۲ درصدی خطر کلی مرگ در افراد ۱۸ تا ۶۴ ساله همراه است؛ در حالی که این میزان در افراد ۶۵ ساله و بالاتر ۶ درصد برآورد شده است.
به گزارش هلثدینیوز، پژوهشگران با بررسی دادههای سلامت بیش از ۵۹۸ هزار بزرگسال آمریکایی و سوابق مرگومیر آنها در فاصله سالهای ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۸، ارتباط میان تنها زندگی کردن و مرگ ناشی از بیماریها و عوامل مختلف را بررسی کردند.
یافتهها نشان میدهد بزرگسالان ۱۸ تا ۶۴ سالهای که بهتنهایی زندگی میکنند، بیشتر در معرض مرگ ناشی از خودکشی، بیماریهای قلبی، دیابت، سرطان روده بزرگ و آسیبدیدگیها قرار دارند.
بر اساس نتایج این مطالعه، زندگی بهتنهایی در این گروه سنی با افزایش ۵۸ درصدی خطر مرگ ناشی از خودکشی، ۴۱ درصدی بیماریهای قلبی، ۳۴ درصدی دیابت، ۲۷ درصدی سرطان روده بزرگ و آسیبدیدگیها و ۲۳ درصدی سکته مغزی و دیگر بیماریهای عروقی مغز همراه بوده است. خطر مرگ ناشی از حوادث نیز ۱۷ درصد افزایش داشته است.
در میان افراد ۶۵ ساله و بالاتر نیز زندگی بهتنهایی با افزایش خطر مرگ ناشی از خودکشی، فشار خون بالا، بیماریهای قلبی و آسیبدیدگیها ارتباط داشته است. خطر مرگ ناشی از خودکشی در این گروه ۱۰۳ درصد، فشار خون بالا ۲۸ درصد، آسیبدیدگیها ۱۶ درصد و بیماریهای قلبی ۱۱ درصد بیشتر گزارش شده است.
هیونجونگ لی، پژوهشگر ارشد این مطالعه در انجمن سرطان آمریکا، تأکید کرد تنها زندگی کردن لزوماً زیانبار نیست و نمیتوان آن را بهتنهایی علت مستقیم افزایش مرگومیر دانست. به گفته پژوهشگران، تفاوت در سبک زندگی، دسترسی به خدمات درمانی و عوامل خطر سلامت، بخش عمدهای از این ارتباط را توضیح میدهد. همچنین افراد تنها ممکن است از قبل مشکلات سلامت یا عوامل خطر بیشتری داشته باشند.