جنگ ۴۰ روزه (اسفند ۱۴۰۴ تا فروردین ۱۴۰۵) تنها یک درگیری نظامی نبود، بلکه صحنهای برای رقابت روایتها بود؛ جایی که هر رسانه از زاویهای متفاوت به بازنمایی یک تراژدی واحد پرداخت. در میان روایتهای رسمیِ متمرکز بر امنیت و میدان نبرد، «پیام ما»، «شرق»، «هفت صبح» و «آتیهآنلاین» کوشیدند جنگ را از سطح کلانروایتهای سیاسی به سطح زندگی روزمره، بدنهای آسیبپذیر و زیرساختهای فرسوده جامعه منتقل کنند.
