مدت دریافت مقرری بیمه بیکاری برای همه یکسان نیست. این مدت با توجه به دو عامل تعیین میشود: سابقه کلی پرداخت حق بیمه و وضعیت تأهل یا تکفل. بر اساس ماده ۷ قانون بیمه بیکاری، سقف مجموع استفاده از این حمایت برای افراد مجرد ۳۶ ماه و برای افراد متأهل یا متکفل ۵۰ ماه است.نکته مهم این است که مدتهای استفاده قبلی نیز در محاسبه لحاظ میشود؛ یعنی سقفهای قانونی، مجموع دورههای دریافت مقرری بیمه بیکاری را دربر میگیرند، نه فقط یک دوره بیکاری.
|
سابقه پرداخت حق بیمه |
حداکثر مدت برای مجرد |
حداکثر مدت برای متأهل یا متکفل |
|
از ۶ تا ۲۴ ماه |
۶ ماه |
۱۲ ماه |
|
از ۲۵ تا ۱۲۰ ماه |
۱۲ ماه |
۱۸ ماه |
|
از ۱۲۱ تا ۱۸۰ ماه |
۱۸ ماه |
۲۶ ماه |
|
از ۱۸۱ تا ۲۴۰ ماه |
۲۶ ماه |
۳۶ ماه |
|
۲۴۱ ماه و بیشتر |
۳۶ ماه |
۵۰ ماه |
برای نمونه، فردی با ۴ سال سابقه پرداخت حق بیمه در گروه «۲۵ تا ۱۲۰ ماه» قرار میگیرد؛ بنابراین حداکثر مدت دریافت مقرری او در صورت مجرد بودن ۱۲ ماه و در صورت متأهل یا متکفل بودن ۱۸ ماه است.
در جدول ماده ۷، افراد متأهل یا کسانی که فرد یا افرادی را تحت تکفل دارند، مدت بیشتری نسبت به مجردان میتوانند از مقرری بیمه بیکاری استفاده کنند. «متکفل» بودن صرفاً به معنای داشتن فرزند نیست و تشخیص آن بر اساس ضوابط سازمان تأمین اجتماعی انجام میشود.
بله. قانون تصریح میکند که مدت استفاده از مقرری «جمعاً با احتساب دورههای قبلی» محاسبه میشود. بنابراین اگر شخصی پیشتر از بیمه بیکاری استفاده کرده باشد، مدت دریافتشده از سقف متناظر با سابقه و وضعیت او کسر میشود. به همین دلیل، در زمان بررسی درخواست، سابقه کلی پرداخت حق بیمه و سابقه قبلی دریافت مقرری هر دو اهمیت دارند.
برای بیمهشدگان مشمول قانون که هنگام بیکار شدن ۵۵ سال یا بیشتر دارند، یک حکم حمایتی ویژه پیشبینی شده است. اگر دوباره مشغول کار نشوند، میتوانند تا رسیدن به سن بازنشستگی تحت پوشش بیمه بیکاری باقی بمانند. این قاعده، استثنا بر سقفهای جدول ماده ۷ است. سازمان تأمین اجتماعی نیز تأکید کرده است که برای بهرهمندی از این حکم، داشتن حداقل ۱۰ سال سابقه پرداخت حق بیمه پیشین شرط نیست؛ البته احراز سایر شرایط قانونی دریافت مقرری ضروری است.
با پایان یافتن مدت مقرر در جدول، پرداخت مقرری بیمه بیکاری ادامه پیدا نمیکند؛ مگر در مورد استثنای بیمهشدگان ۵۵ ساله و بیشتر که تا رسیدن به سن بازنشستگی و در صورت نداشتن اشتغال مجدد میتواند ادامه داشته باشد. با این حال، مدت دریافت مقرری بیمه بیکاری از نظر بازنشستگی، ازکارافتادگی و فوت، جزو سوابق پرداخت حق بیمه فرد محسوب میشود. همچنین خدمات درمانی بیمهشده و افراد تحت تکفل او در مدت دریافت مقرری برقرار است.
مدت بیمه بیکاری بر مبنای سابقه کلی بیمهپردازی و وضعیت تأهل یا تکفل تعیین میشود:
- حداقل مدت در جدول، ۶ ماه برای مجردان و ۱۲ ماه برای متأهلان یا متکفلان است.
- حداکثر مجموع مدت دریافت، برای مجردان ۳۶ ماه و برای متأهلان یا متکفلان ۵۰ ماه است.
- دورههای قبلی دریافت مقرری نیز در سقف قانونی محاسبه میشود.
- بیمهشدگان ۵۵ ساله و بیشتر، در صورت نداشتن اشتغال مجدد، میتوانند تا رسیدن به سن بازنشستگی از حمایت بیمه بیکاری استفاده کنند.
برای اطلاع از مدت دقیق قابل پرداخت در هر پرونده، باید سوابق بیمهپردازی و سابقه دریافت مقرری فرد توسط مراجع مربوط بررسی شود.