به گزارش آتیه‌آنلاین، اتحادیۀ کارگران شرکت هیوندای صنایع سنگین (HD Hyundai Heavy Industries) از ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ اعتصاب محدود پنج‌روزه‌ای را با مشارکت همۀ اعضای اتحادیه آغاز کرد. این اقدام پس از آن صورت گرفت که اعضای اتحادیه در رأی‌گیری دوم اکتبر، توافق اولیۀ حاصل‌شده در مذاکرات مزدی و جمعی با مدیریت شرکت را رد کردند.
کارگران از ساعت ۹ صبح در مقر اصلی شرکت در شهر اولسان و دیگر محل‌های فعالیت آن دست از کار کشیدند. اعتصاب قرار است تا ۲۳ اکتبر ادامه یابد و کارگران هر روز، به‌جز زمان ناهار، هفت ساعت دست از کار بکشند. اتحادیه ابتدا قصد داشت در دو روز نخست تنها مسئولان و نمایندگان خود را در اعتصاب مشارکت دهد، اما با ادامۀ بن‌بست در مذاکرات، دامنه و مدت اعتصاب را افزایش داد و حضور تمام اعضا را برای هر پنج روز در دستور کار قرار داد.
اختلاف بر سر دستمزد و شرایط کار
به گزارش ایلنا و به نقل از پایگاه خبری بیزنس‌کوریا، مذاکرات مزدی و جمعی میان مدیریت و اتحادیه از ماه ژوئن آغاز شد و دو طرف پس از چندین دور گفت‌وگو، در ۳۰ سپتامبر به توافقی اولیه رسیدند. بر اساس این توافق، دستمزد پایۀ ماهانه ۱۲۰ هزار وون، معادل حدود ۸۹ دلار، افزایش می‌یافت که ۵۰ هزار وون آن به افزایش سنواتی اختصاص داشت. پرداخت یکجای ۱۱ میلیون وون، معادل حدود ۸ هزار و ۱۴۰ دلار، به‌علاوۀ پاداش تشویقی معادل ۲۰۰ درصد و برخی مزایای دیگر نیز در پیشنهاد مدیریت گنجانده شده بود.
با این حال، ۵۲.۱۴ درصد اعضای شرکت‌کننده در رأی‌گیری دوم اکتبر با توافق مخالفت کردند و آن را رد کردند. در نتیجه، پیشنهاد مدیریت نتوانست رضایت اکثریت اعضای اتحادیه را برای پایان دادن به اختلاف مزدی جلب کند.
پس از رد توافق، دو طرف در روزهای ۱۳ و ۱۵ اکتبر بار دیگر مذاکره کردند، اما این گفت‌وگوها نیز به نتیجۀ تازه‌ای نرسید. بر اساس گزارش بیزنس‌کره، مدیریت در این دورها پیشنهاد جدیدی فراتر از توافق ردشده ارائه نکرد. اتحادیه نیز با گسترش اعتصاب به همۀ اعضا، فشار بر مدیریت را افزایش داده است.
ادغام شرکت‌ها و نگرانی از تضعیف مزایای کارگران
هیوندای صنایع سنگین یکی از شرکت‌های بزرگ صنعت کشتی‌سازی کره‌جنوبی است و کارخانۀ اولسان آن از مراکز مهم این صنعت به شمار می‌رود. اعتصاب کارگران می‌تواند بر روند تولید و تحویل سفارش‌های کشتی‌سازی اثر بگذارد. این اختلاف در شرایطی ادامه دارد که اتحادیه‌های کارگری چند شرکت بزرگ کشتی‌سازی کره‌جنوبی نیز در ماه‌های اخیر بر سر افزایش دستمزد و سهم کارگران از سود شرکت‌ها با مدیریت درگیر بوده‌اند.
یکی از زمینه‌های مهم اختلاف امسال به ادغام شرکت هیوندای میپو با هیوندای صنایع سنگین بازمی‌گردد. پس از این ادغام، کارگران میپو خواستار هماهنگ‌سازی شرایط کار، دستمزد و مزایای خود با کارگران هیوندای صنایع سنگین شده‌اند. نمایندگان این گروه معتقدند توافق پیشنهادی اخیر در برخی موارد شرایط پیشین آنان را تضعیف می‌کند.
کیم ته‌آم، رئیس کمیتۀ میپو متشکل از اعضای پیشین اتحادیۀ کارگران هیوندای میپو، از هشتم اکتبر در اعتراض به تغییرات شرایط کار و مسائل مرتبط با ادغام دو شرکت دست به اعتصاب غذا زده است. او هنگام انتشار گزارش، دوازدهمین روز اعتصاب غذای خود را پشت سر می‌گذاشت.
گسترش اعتراض‌ها در محل کار
هم‌زمان با اعتصاب، اعتراض‌های دیگری نیز در محل کار شکل گرفته است. کیم دونگ‌ها، رئیس شعبۀ هیوندای صنایع سنگین در اتحادیۀ کارگران فلزکار کره، از ساعت ۵ عصر روز پیش از آغاز اعتصاب بر جرثقیلی به ارتفاع ۲۵ متر در نزدیکی کارخانۀ مونتاژ شمارۀ یک در مجتمع اولسان تحصن کرده و این اقدام را برای دومین روز ادامه داده است.
اتحادیه پیش از این نیز در جریان مذاکرات امسال چندین بار اعتصاب محدود برگزار کرده بود. در ماه اوت، اعضای اتحادیه با اکثریت آرا مجوز قانونی اعتصاب را به دست آوردند و خواسته‌هایی از جمله افزایش دستمزد پایه، افزایش پاداش، اختصاص سهمی از سود عملیاتی شرکت به کارگران و استخدام نیروی جدید را مطرح کردند.
سهم کارگران از سود و حفظ حقوق شغلی
اختلاف کنونی تنها به میزان افزایش دستمزد محدود نمی‌شود. نحوۀ تقسیم منافع حاصل از فعالیت شرکت و حفظ شرایط و مزایای شغلی پس از ادغام دو مجموعه نیز به محورهای اصلی مناقشه تبدیل شده است. اتحادیه خواهان بهبود دستمزد و مزایا متناسب با عملکرد و سود شرکت است و با هرگونه عقب‌گرد در شرایط کارگران پس از ادغام مخالفت می‌کند.
برای کارگران، ادغام شرکت‌ها زمانی نباید به معنای از دست دادن امتیازهای پیشین یا تضعیف شرایط کار باشد. هماهنگ‌سازی دستمزدها و مزایا، تقسیم منصفانۀ منافع شرکت و پاسخ‌گویی مدیریت به مطالبات نیروی کار از مسائل اصلی این اختلاف به شمار می‌روند.
اعتصاب پنج‌روزۀ می‌تواند روند تولید هیوندای صنایع سنگین را مختل کند، اما ادامۀ مناقشه بیش از هر چیز به واکنش مدیریت بستگی دارد. ارائۀ پیشنهاد تازه و پاسخ‌گو به مطالبات کارگران می‌تواند مذاکرات را به مسیر توافق بازگرداند؛ در مقابل، تداوم بن‌بست احتمال گسترش اعتراض‌ها را افزایش می‌دهد.
