به گزارش آتیه آنلاین، یک پژوهش جدید نشان می‌دهد زنان مبتلا به بیماری‌های خودایمنی، بیش از مردان با تأخیر در تشخیص بیماری مواجه می‌شوند و علائم جسمی آن‌ها در موارد بیشتری به مشکلات روانی نسبت داده می‌شود. بر اساس نتایج این مطالعه، نزدیک به یک‌سوم زنان شرکت‌کننده چهار سال یا بیشتر برای دریافت تشخیص بیماری خود انتظار کشیده‌اند.
به گزارش یورونیوز از این پژوهش، زنان ۷۰ تا ۸۰ درصد موارد ابتلا به بیماری‌های خودایمنی را در سراسر جهان تشکیل می‌دهند. در این بیماری‌ها، سیستم ایمنی به اشتباه به سلول‌ها و بافت‌های سالم بدن حمله می‌کند. دیابت نوع یک، بیماری‌های خودایمنی تیروئید، لوپوس سیستمیک و ام‌اس از جمله بیماری‌های شایع این گروه هستند.
در مطالعه‌ای که وضعیت بیش از ۶ هزار بیمار مبتلا به بیماری‌های خودایمنی را بررسی کرده، ۶۰.۴ درصد زنان گفته‌اند بیش از یک سال برای تشخیص صحیح منتظر مانده‌اند. در مقابل، نزدیک به نیمی از مردان ظرف یک سال پس از شروع علائم تشخیص گرفته‌اند.
شایستا تایابالی، نویسنده همکار پژوهش، این تفاوت‌ها را نشانه تداوم سوگیری‌های جنسیتی در روند تشخیص دانست و به محدودیت پژوهش‌های مربوط به سلامت زنان و داده‌های جنسیت‌زده در مدل‌های یادگیری ماشینی اشاره کرد.
یکی از عوامل تأخیر در تشخیص، نسبت دادن علائمی مانند خستگی، درد، اختلال خواب و افت خلق به اضطراب، افسردگی یا مشکلات روان‌تنی است. بر اساس یافته‌های پژوهش، ۳۴ درصد زنان در مقایسه با ۲۲ درصد مردان گزارش کرده‌اند که علائمشان به‌اشتباه روان‌تنی تشخیص داده شده است. همچنین زنان تقریباً ۵۰ درصد بیشتر از مردان از تشخیص اشتباه روان‌پزشکی و نزدیک به ۷۵ درصد بیشتر از تشخیص اشتباه روان‌تنی خبر داده‌اند.
تایابالی معتقد است زنان همچنان برای باورپذیر شدن علائمشان با دشواری بیشتری مواجه‌اند؛ مسئله‌ای که می‌تواند روند درمان را به تأخیر بیندازد و اعتماد بیماران به نظام سلامت را کاهش دهد.
دیوید دی‌کروز، متخصص روماتولوژی در بیمارستان گایز لندن، از درمانگران خواست با ذهنی باز به صحبت‌های بیماران گوش دهند و احتمال وجود بیماری خودایمنی تشخیص‌داده‌نشده را بررسی کنند. او تأکید کرد که تشخیص روان‌پزشکی لزوماً اشتباه نیست؛ زیرا بیماری خودایمنی و اختلال روان‌پزشکی می‌توانند هم‌زمان وجود داشته باشند و برخی بیماری‌ها، از جمله لوپوس، مستقیماً مغز را تحت تأثیر قرار دهند.
