روایت تاکسیرانان از روزگار سخت؛ درآمد کم، هزینه‌های نجومی

به گزارش آتیه آنلاین از ایسنا، رانندگان تاکسی تهران این روزها از شرایطی سخن می‌گویند که به اعتقاد آن‌ها ادامه فعالیت در این حرفه را بیش از هر زمان دیگری دشوار کرده است. افزایش هزینه‌های زندگی، کاهش تعداد مسافران، گرانی قطعات و تعمیرات خودرو، فرسودگی ناوگان و نبود حمایت‌های بیمه‌ای از مهم‌ترین مشکلاتی است که آن‌ها با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

یکی از رانندگان تاکسی با بیش از ۱۶ سال سابقه کار می‌گوید از ساعت ۵ صبح وارد خط می‌شود اما گاهی تا ساعت‌ها برای دریافت یک سرویس منتظر می‌ماند. به گفته او درآمد حاصل از چند سرویس در روز دیگر پاسخگوی هزینه‌های زندگی، اجاره مسکن و مخارج خانواده نیست. او همچنین به افزایش شدید هزینه‌های نگهداری خودرو اشاره می‌کند و می‌گوید تنها هزینه تعویض روغن خودرو به چند میلیون تومان رسیده است، در حالی که بسیاری از حمایت‌های قبلی مانند روغن و لاستیک یارانه‌ای نیز حذف شده‌اند.

موضوع نوسازی ناوگان نیز یکی دیگر از دغدغه‌های رانندگان است. آن‌ها می‌گویند بارها از سوی مسئولان به تعویض یا اسقاط خودروهای فرسوده تشویق شده‌اند، اما تأمین آورده‌های چند میلیارد تومانی برای خرید خودروهای جدید از توان مالی بیشتر رانندگان خارج است. به اعتقاد آن‌ها، نبود تسهیلات مناسب باعث شده بسیاری از رانندگان ناچار باشند با خودروهای فرسوده به کار خود ادامه دهند.

بیمه مهم‌ترین مطالبه مشترک رانندگان تاکسی است. بسیاری از آن‌ها می‌گویند سال‌ها در این حرفه فعالیت کرده‌اند اما از پوشش بیمه‌ای مناسبی برخوردار نیستند. یکی از رانندگان ۵۰ ساله خط متروی صادقیه ـ پونک می‌گوید با وجود یک دهه فعالیت در تاکسیرانی، هیچ بیمه‌ای از سوی این سازمان برای او پرداخت نشده است. او که چند ماه از پرداخت اجاره خانه خود عقب افتاده، معتقد است اگر فقط مسئله بیمه حل شود، بخش بزرگی از نگرانی‌های رانندگان کاهش خواهد یافت.

رانندگان همچنین از کاهش تعداد مسافران به دلیل توسعه خطوط مترو و تغییر الگوی حمل‌ونقل شهری سخن می‌گویند. به گفته آن‌ها، افتتاح برخی ایستگاه‌های مترو باعث افت شدید تعداد مسافران و کاهش درآمد روزانه شده است. برخی رانندگان می‌گویند درآمد روزانه آن‌ها به زحمت به یک میلیون تومان می‌رسد، در حالی که هزینه‌های زندگی و نگهداری خودرو به شکل چشمگیری افزایش یافته است.

در کنار مشکلات اقتصادی، رانندگان از نبود حمایت‌های صنفی نیز گلایه دارند. آن‌ها معتقدند تاکسیرانی بیشتر نقش نظارتی دارد و در زمان بروز مشکلات معیشتی، خدمات مؤثری به رانندگان ارائه نمی‌شود.

در این میان، یک راننده زن نیز خواستار افزایش فرصت‌های شغلی برای بانوان در حوزه تاکسیرانی شده و می‌گوید بسیاری از مسافران از حضور رانندگان زن استقبال می‌کنند، اما هنوز برخی شرکت‌ها و مجموعه‌ها تمایلی به جذب رانندگان زن ندارند.

مجموع این روایت‌ها نشان می‌دهد رانندگان تاکسی بیش از هر چیز نگران آینده شغلی، معیشت و نبود امنیت اقتصادی هستند و انتظار دارند مسئولان برای حل مشکلات بیمه، نوسازی ناوگان و حمایت‌های صنفی اقدامات جدی‌تری انجام دهند.