شاخص گذار از فرزند اول به دوم در ایران طی دو دهه از ۸۲ درصد در سال ۱۳۸۵ به ۶۲ درصد در سال ۱۴۰۵ کاهش یافته و سهم خانوادههای تکفرزند افزایش پیدا کرده است.
دبیر ستاد ملی جمعیت با هشدار درباره بحران جمعیت اعلام کرد ازدواجهای ثبتشده از ۹۰۰ هزار مورد در سال ۱۳۸۹ به ۴۳۱ هزار مورد در سال ۱۴۰۴ رسیده و نرخ باروری نیز به ۱.۳۴ فرزند کاهش یافته است.
کاهش نرخ فرزندآوری در ایران دیگر تنها یک مسئله جمعیتی نیست؛ بلکه به موضوعی اقتصادی و اجتماعی تبدیل شده است. در حالی که سیاستهای تشویقی سالهای اخیر عمدتاً بر حمایت از خانوادههای دارای سه فرزند و بیشتر متمرکز بوده، کارشناسان معتقدند یکی از مهمترین موانع تصمیم زوجهای جوان برای بچهدار شدن، افزایش هزینههای درمان، بارداری و زایمان است؛ هزینههایی که بسیاری از خانوادهها را از همان آغاز مسیر فرزندآوری با نگرانیهای مالی روبهرو میکند.
دبیر ستاد ملی جمعیت با هشدار نسبت به تداوم کاهش نرخ باروری و شتاب سالمندی، بر نقش فرهنگ و هنر در امیدآفرینی، ترویج ازدواج و فرزندآوری و تحقق سیاستهای جمعیتی کشور تأکید کرد.