رامین رادفر در آستانه برپایی «نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد» که با محوریت «جنگ، بی ثباتی و اعتیاد: ضرورت پاسخ علمی و اجتماعی» ۲۹ مهر تا اول آبان ماه امسال در مرکز همایش‌های رازی دانشگاه علوم پزشکی ایران برگزار می‌شود با اعلام این مطلب گفت: «در مواجهه با پدیده قمار با همان چرخه آشنای سایر اعتیادها از قبیل اشتغال ذهنی، افزایش تدریجی صرف پول یا ریسک کردن، تلاش‌های ناموفق برای توقف، تعقیب باخت برای جبران آن، پنهان‌کاری و در مراحل شدید، مشکلات جدی مالی، خانوادگی و روان‌پزشکی روبرو هستیم.»
او با اشاره به اینکه امروزه فرد می‌تواند، 24ساعته با تلفن همراه و بدون آنکه اطرافیان متوجه شوند، شرط‌بندی کند، توضیح داد: «پرداخت‌های دیجیتال، تبلیغات غیرمستقیم و طراحی بعضی بازی‌ها باعث می‌شود، مرز میان بازی، سرگرمی، سرمایه‌گذاری و قمار برای نوجوان یا حتی بزرگسال همیشه روشن نباشد.»
عضو کمیته علمی «نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد» در پاسخ به این پرسش که «با گسترش سایت‌ها و پلتفرم‌های شرط‌بندی آنلاین، اعتیاد به قمار تا چه اندازه در ایران به یک مسئله سلامت تبدیل شده است، گفت: «قمار و شرط‌بندی از جمله در فضای مجازی در ایران غیرقانونی است؛ قانون نیز صراحتاً شرط‌بندی و برد و باخت مالی در فضای حقیقی و مجازی را جرم می‌داند. اما ممنوعیت قانونی به این معنا نیست که این رفتار وجود ندارد. اتفاقاً وقتی یک رفتار هم غیرقانونی و هم انگ‌خورده باشد، فرد مبتلا ممکن است، دیرتر برای کمک مراجعه کند و در نتیجه بخش مهمی از مسئله از دید نظام سلامت پنهان بماند.»
او با اشاره به اینکه یکی از مشکلات ما درزمینه قمار در ایران «کم‌دیده‌شدن» آن است، تاکید کرد: «به دلیل آنکه مطالعه ملی مناسبی در کشور در این حوزه نداریم و داده‌های موجود که بتوان براساس آن شیوع اختلال قمار را در کل جمعیت اعلام کرد، هنوز محدود است، نمی‌توان به طور دقیق در این زمینه نظرداد. با این حال، شواهد موجود قابل چشم‌پوشی نیست.»
رادفر ادامه داد: «در یک مطالعه روی بیش از سه هزار و 200 کاربر ایرانی شبکه‌های اجتماعی، حدود ۸.۹ درصد افراد سابقه قمارآنلاین داشتند و در میان این افراد، بیش از یک‌چهارم در ابزار غربالگری، درجات متوسط تا شدید مشکلات مرتبط با قمار را نشان داده اند.»
او یادآور شد:«در این مطالعه، شرط‌بندی ورزشی و بازی‌های موسوم به Crash نیز از اشکال شایع گزارش‌شده بود. البته این ارقام مربوط به کاربران شبکه‌های اجتماعی است و نباید آنها را به کل جمعیت ایران تعمیم داد.»
عضو کمیته علمی «نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد» گفت: «موضوع نوجوانان نگران‌کننده است. در یک مطالعه روی دو هزار و 390 نوجوان ایرانی، گروه قابل‌توجهی الگوی «قمار مشکل‌زا» داشتند و در بخشی از آنان این مشکل همراه با استفاده مشکل‌زا از شبکه‌های اجتماعی دیده می‌شد.»
به گفته او هرچند این مطالعه برای برآورد شیوع ملی طراحی نشده، اما نشان می‌دهد، موضوع را نمی‌توان صرفاً مسئله‌ای مربوط به بزرگسالان دانست.»
رادفر در پاسخ به این پرسش که گرایش به شرط بندی تا چه اندازه در کشور مشکل‌زا شده و چند نفر بدون دریافت خدمات درمانی مناسب درگیر آن هستند، گفت: «برای پاسخ به این پرسش، نیازمند مطالعات ملی غربالگری اختلال قمار در خدمات سلامت روان و اعتیاد، آموزش خانواده‌ها و نوجوانان و ایجاد مسیر مشخص درمان در کشور هستیم. برخورد قانونی با سایت‌های قمار یک موضوع است، اما درمان فردی که به اختلال قمار مبتلا شده، یک مسئله سلامت است و نباید با مسئله جرم‌انگاری خلط شود.»
