چند سال پس از تصویب برنامه ملی کاهش خطر حوادث هنوز میزان اجرای آن مشخص نیست. گزارش مرکز پژوهشهای مجلس نشان میدهد بسیاری از دستگاههای مسئول یا به درخواست ارائه عملکرد پاسخ ندادهاند یا اطلاعاتی ارائه کردهاند که با آن نمیتوان درصد اجرای تکالیف را محاسبه کرد. سامانه قانونی پایش عملکرد نیز همچنان راهاندازی نشده است.
درحالیکه مهندسی سازه در ایران طی دهههای اخیر بر مقاومسازی اسکلت ساختمانها متمرکز بوده، تجربه بحرانهای واقعی زلزله تا انفجارنشان میدهد تهدید اصلی نه در فروپاشی سازه، بلکه در اجزایی نهفته است که معمولاً در محاسبات ایمنی به حاشیه رانده میشوند؛ اجزای غیرسازهای که به گفته یک استاد دانشگاه، سهمی تعیینکننده در تلفات انسانی دارند.
مواجهه با شرایط بحرانی، نیازمند رویکردی علمی و مبتنی بر اصول مراقبتی است تا بتوان آسیبهای احتمالی را به حداقل رساند. راهکارهای عملی برای حفظ ایمنی در ایام جنگ بر سه محور تامین ایمنی، توجه به مایحتاج ضروری و آمادگی برای خروج فوری از منزل قرار دارد.
