به گزارش آتیه آنلاین، ایران با ۵۶۶ روز تعطیلی مدارس در دوره کرونا، در میان کشورهای دارای بیشترین وقفه آموزشی قرار گرفت؛ گزارشی سیاستی از وزارت آموزش‌وپرورش نیز با اشاره به پیامدهای تعطیلی‌های مکرر بر افت یادگیری، افزایش نابرابری آموزشی و خسارت‌های اقتصادی، خواستار تدوین ضوابط ملی و پایان دادن به تصمیم‌های موردی و سلیقه‌ای شده است.
به گزارش تسنیم، بر اساس داده‌های مؤسسه آمار یونسکو، مدارس ایران از ۱۶ فوریه ۲۰۲۰ تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۲ در مجموع ۵۶۶ روز به‌صورت کامل یا نیمه‌تعطیل بوده‌اند؛ از این میزان، ۱۵۷ روز تعطیلی کامل و ۴۰۹ روز تعطیلی نیمه‌وقت ثبت شده است. ایران با این آمار در رتبه هجدهم از میان ۲۰۶ کشور قرار دارد.
در مقایسه با سایر کشورها، کره جنوبی با وجود ۵۵۳ روز تعطیلی کامل و نیمه‌تعطیل، تنها ۷۹ روز تعطیلی کامل داشته، در حالی که این رقم در ایران ۱۵۷ روز بوده است. مجموع تعطیلی مدارس در امارات ۴۶۳ روز، ترکیه ۳۴۵ روز، آذربایجان ۳۴۲ روز، چین ۲۳۹ روز، فنلاند ۲۳۰ روز و ژاپن ۸۰ روز گزارش شده است.
گزارش وزارت آموزش‌وپرورش با استناد به داده‌های آزمون پیزا ۲۰۲۲ و پژوهش‌های انجام‌شده در ۷۲ نظام آموزشی با مشارکت بیش از ۳ میلیون دانش‌آموز، بر ارتباط میان طول مدت تعطیلی مدارس و افت تحصیلی تأکید دارد. برآوردها نشان می‌دهد به ازای هر هفته تعطیلی کامل مدارس، حدود ۰.۴۴ انحراف معیار از نمره ریاضی دانش‌آموزان کاسته می‌شود. افت یادگیری در کشورهای دارای کوتاه‌ترین تعطیلی‌ها ۹ تا ۱۲ درصد و در کشورهای دارای طولانی‌ترین تعطیلی‌ها ۱۷ تا ۲۳ درصد برآورد شده است.
در ایران نیز نرخ فقر یادگیری از ۳۵.۲ درصد در سال ۲۰۱۶ به ۴۱.۵ درصد در سال ۲۰۲۱ رسیده است. فقر یادگیری به ناتوانی کودکان تا سن ۱۰ سالگی در خواندن و درک یک متن ساده متناسب با سنشان اشاره دارد.
پیامدهای تعطیلی مدارس به افت تحصیلی محدود نمی‌شود. بر اساس این گزارش، زیان اقتصادی جهانی ناشی از افت یادگیری در ۱۹۹ نظام آموزشی حدود ۱۷ تریلیون دلار برآورد شده است. همچنین تعطیلی مدارس به میزان یک‌سوم سال تحصیلی می‌تواند به کاهش دائمی ۱.۵ درصدی تولید ناخالص داخلی تا پایان قرن و افت میانگین ۳ درصدی درآمد مادام‌العمر افراد منجر شود. زیان اقتصادی بلندمدت تعطیلی مدارس در دوره کرونا برای ایران نیز بین ۱.۳ تا ۲.۱ تریلیون دلار برآورد شده است.
در بخش پیشنهادهای اجرایی، گزارش بر ضرورت تعیین آستانه‌های مشخص برای تعطیلی مدارس به دلیل آلودگی هوا، شرایط جوی، بیماری‌های واگیردار و جنگ تأکید می‌کند. برای نمونه، در شرایط آلودگی هوا با شاخص ۱۰۱ تا ۱۵۰، توقف فعالیت ورزشی در فضای باز و در شاخص ۱۵۱ تا ۲۰۰، محدودیت فعالیت‌های خارج از کلاس پیشنهاد شده است. تعطیلی مدارس نیز باید متناسب با شدت آلودگی و سطح خطر انجام شود، نه اینکه هر وضعیت هشدار به توقف کامل آموزش منجر شود.
در شرایط جوی نیز سطح هشدار زرد به آمادگی مدارس، سطح نارنجی به امکان تعطیلی احتیاطی در مناطق درگیر و سطح قرمز به تعطیلی کامل مدارس در مناطق بحرانی اختصاص دارد. در زمان شیوع بیماری‌ها نیز به‌جای تعطیلی گسترده، استفاده از آموزش ترکیبی و تعطیلی موردی متناسب با میزان شیوع پیشنهاد شده است. در شرایط جنگی نیز آموزش ترکیبی، کلاس‌های مستقر در پناهگاه‌ها و مراکز یادگیری دیجیتال از جمله راهکارهای جایگزین هستند.
گزارش با بررسی تجربه ۱۱ کشور از جمله آلمان، فرانسه، انگلستان، ایتالیا، فنلاند، ژاپن، کره جنوبی، سنگاپور، ترکیه و آمریکا پیشنهاد می‌کند وزارت آموزش‌وپرورش مرجع اصلی تصمیم‌گیری درباره تعطیلی مدارس در ایران باشد و دستگاه‌هایی مانند سازمان هواشناسی، سازمان حفاظت محیط زیست و وزارت بهداشت نقش تخصصی و مشورتی داشته باشند.
در جمع‌بندی، سه پیشنهاد اصلی مطرح شده است: واگذاری تصمیم نهایی به وزارت آموزش‌وپرورش، تشکیل کارگروهی بین‌بخشی برای تدوین ضوابط واحد ظرف یک ماه و ممنوعیت تصمیم‌گیری‌های موردی و سلیقه‌ای در استان‌ها و شهرستان‌ها. این گزارش همچنین به توصیه مشترک سازمان ملل، سازمان جهانی بهداشت، یونسکو، یونیسف و بانک جهانی اشاره می‌کند که بر اساس آن مدارس باید نخستین مراکزی باشند که بازگشایی و آخرین مراکزی باشند که تعطیل می‌شوند.
