بخش بزرگی از غذای اساسی بریتانیا در مناطق در معرض خطر خشکسالی تولید می‌شود

بخش بزرگی از مواد غذایی اساسی مورد نیاز بریتانیا، از جمله غلات، سیب‌زمینی، شکر و روغن، در مناطقی از انگلستان تولید می‌شود که در معرض خطر متوسط تا بسیار بالای خشکسالی قرار دارند. این وضعیت می‌تواند تولید داخلی غذا را در برابر تشدید کم‌آبی آسیب‌پذیر کند.

بر اساس تحلیلی که صندوق سرمایه‌گذاری زیست‌محور Rebalance Earth انجام داده، ۸۱ درصد محصولات تازه انگلستان در مناطقی متمرکز شده‌اند که هم‌اکنون با تنش آبی مواجه‌اند.

این بررسی نشان می‌دهد ۷۷ درصد گندم، ۷۵ درصد جو و ۷۴ درصد کلزا در مناطقی کشت می‌شوند که در رده خطر متوسط تا بسیار بالای خشکسالی قرار دارند. این رقم برای چغندرقند ۷۰ درصد و برای سیب‌زمینی ۶۷ درصد است.

در همین حال، حدود یک‌چهارم محصولات اصلی کشاورزی در مناطقی تولید می‌شوند که با خطر شدید خشکسالی مواجه‌اند. حدود ۳۰ درصد گندم و جو، ۲۸ درصد کلزا، ۲۷ درصد محصولات تازه و ۲۱ درصد سیب‌زمینی در چنین مناطقی قرار دارند.

«کریستی ویلمن»، مدیر ارشد عملیاتی و مالی Rebalance Earth، در این باره گفت خشکسالی به‌آرامی و بی‌سر و صدا شکل می‌گیرد و معمولا به اندازه سیل مورد توجه قرار نمی‌گیرد، اما آثار آن سراسر اقتصاد را تحت تاثیر قرار می‌دهد؛ از کاهش محصول و تحت فشار قرار گرفتن زنجیره‌های تامین گرفته تا افزایش قیمت‌ها برای مصرف‌کنندگان.

برخی از حاصلخیزترین مناطق کشاورزی سنتی انگلستان هم در میان مناطقی قرار دارند که بیشترین فشار ناشی از خشکسالی را تحمل می‌کنند. شرق انگلستان (East Anglia) که مدت‌ها «سبد نان» کشور شناخته می‌شد و «کنت» (Kent) که از آن با عنوان «باغ انگلستان» یاد می‌شود، در سال‌های اخیر دوره‌های طولانی خشکی را تجربه کرده‌اند.

همزمان، گزارش نهایی برداشت غلات در سال ۲۰۲۶ از سوی هیات توسعه کشاورزی و باغبانی بریتانیا (AHDB) عملکرد امسال غلات در انگلستان و ولز را «ناامیدکننده» توصیف کرده است. بر اساس این گزارش، حجم تولید گندم، جو بهاره و جو دوسر در سراسر بریتانیا پایین‌تر از میانگین تاریخی بوده است.

پیامد خشکسالی در برخی مزارع بزرگ کشور هم به‌وضوح دیده می‌شود. میزان تولید محصولات کشاورزی در املاک الودن (Elveden) در منطقه سافک به‌طور محسوسی پایین‌تر از سطح معمول بوده است. این مجموعه که متعلق به خانواده گینس است، حدود ۹ هزار هکتار زمین کشاورزی دارد.

«اندرو بلنکیرون»، مدیر این مزارع در منطقه برکلند در مرز سافک و نورفک، می‌گوید این منطقه که به خاک شنی خود شهرت دارد، در پنج سال گذشته، سه سال شرایط خشکسالی را تجربه کرده است.

مزارع «الودن» از جمله بزرگ‌ترین واحدهای تجاری کشاورزی انگلستان هستند و در آنها محصولاتی مانند گندم و جو، در کنار محصولات ریشه‌ای از جمله پیاز و سیب‌زمینی کشت می‌شود.

بلنکیرون تاکید کرد: «آب برای غذا، یعنی برای فعالیت ما به‌عنوان یک کسب‌وکار حیاتی است و برای اینکه بتوانیم سالانه ۱۰۰ هزار تن غذا در اینجا تولید کنیم، به آن نیاز داریم.»

با وجود این چالش‌ها، او معتقد است بریتانیا باید منابع آب خود را بهتر مدیریت و استفاده کند تا بتواند تولید محصولات اساسی را در مناطق حاصلخیز ادامه دهد. به گفته او، اگر این محصولات در زمین‌هایی که برای تولید آنها کاملا مناسب هستند کشت نشوند، بریتانیا ناچار خواهد بود مقدار بیشتری غذا وارد کند و در نتیجه، منابع طبیعی مناطق دیگر را تحت فشار قرار دهد.

در این شرایط، تمرکز تولید محصولات اساسی در مناطقی که با تنش آبی مواجه‌اند، به یکی از آسیب‌پذیری‌های مهم زنجیره تامین غذای بریتانیا تبدیل شده است؛ به‌ویژه آنکه کاهش تولید داخلی می‌تواند هم بر عرضه محصولات و هم بر قیمت مواد غذایی اثر بگذارد.

منبع: گاردین