به گزارش آتیه آنلاین، یک روانشناس با تشریح ویژگیهای نسلهای Z و آلفا، گفت تفاوت اصلی این دو نسل در نحوه مواجهه با فناوری است؛ بهگونهای که نسل آلفا از نخستین سالهای زندگی با تلفن همراه، هوش مصنوعی و فضای مجازی رشد میکند، در حالی که نسل Z در سنین بالاتر با دنیای دیجیتال آشنا شده است.
ژیلا سعیدی با اشاره به تفاوت هویتیابی نسلهای جدید با نسلهای گذشته اظهار کرد: در گذشته، هویت افراد بیشتر تحت تأثیر خانواده، مدرسه، محله و طبقه اجتماعی شکل میگرفت، اما نسل Z به دلیل دسترسی گسترده به شبکههای اجتماعی با منابع متنوعی از اطلاعات، سبکهای زندگی و الگوهای فرهنگی روبهرو است.
وی افزود: این دسترسی گسترده باعث شده نوجوانان امروز زودتر از گذشته با مسائل مختلف آشنا شوند، اما هنوز تجربه کافی برای تحلیل و مدیریت این اطلاعات را نداشته باشند. به همین دلیل، اگرچه آزادی بیشتری در هویتیابی دارند، اما هویت آنها شکنندهتر و آسیبپذیرتر است.
این روانشناس شبکههای اجتماعی را بخشی از محیط رشد روانی نسل Z دانست و گفت: نوجوانان امروز ارزشمندی خود را گاه با تعداد لایک، دنبالکننده و بازدید میسنجند و همین موضوع بر عزتنفس و هویت آنها اثر میگذارد. همچنین فضای مجازی به محلی برای آزمون سبکهای مختلف زندگی، علایق و نقشهای اجتماعی تبدیل شده است.
سعیدی افزود: روابط دوستی و عاطفی نسل Z نیز تا حد زیادی در فضای آنلاین شکل میگیرد و اتفاقاتی مانند دیر پاسخ دادن به پیام، حذف از گروه یا آنفالو شدن میتواند برای نوجوانان بار عاطفی واقعی ایجاد کند. از این رو، خانوادهها نباید این مسائل را بیاهمیت تلقی کنند.
به گفته این روانشناس، نسل Z بیش از نسلهای گذشته به استقلال در تصمیمگیری و انتخاب سبک زندگی اهمیت میدهد و رابطه آنها با والدین از حالت دستوری به گفتوگو و مذاکره تغییر کرده است. وی تأکید کرد نوجوانان امروز همچنان به حمایت والدین نیاز دارند، اما انتظار دارند شنیده شوند و در تصمیمگیریها نقش داشته باشند.
سعیدی درباره نسل آلفا نیز گفت: این نسل از ابتدای کودکی با فناوریهای هوشمند، صفحههای لمسی و هوش مصنوعی زندگی میکند و به همین دلیل انتظار پاسخهای سریع دارد. این شرایط میتواند بر تمرکز، صبر و حتی برخی مهارتهای حرکتی آنها تأثیر بگذارد.
وی در پایان تأکید کرد شکاف میان نسلها تنها نتیجه پیشرفت فناوری نیست، بلکه عوامل فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی نیز در آن نقش دارند. به اعتقاد او، والدین باید بدون تحقیر یا رها کردن فرزندان، در کنار آنها باشند، گفتوگو را تقویت کنند و با افزایش تابآوری، به شکلگیری هویتی پایدار در نسلهای جدید کمک کنند.
