به گزارش آتیه آنلاین، آمارهای جدید مرکز آمار ایران از وضعیت بازار کار در بهار ۱۴۰۵ تصویری نگرانکننده از اشتغال در کشور ترسیم میکند. اگرچه نرخ بیکاری در مجموع به ۹.۱ درصد رسیده، اما بررسی جزئیات نشان میدهد فشار اصلی این تحولات بر دوش زنان قرار گرفته است؛ گروهی که هم نرخ بیکاری بالاتری را تجربه میکنند، هم مشارکت اندکی در بازار کار دارند و هم سهم عمدهای از جمعیت غیرفعال کشور را تشکیل میدهند.
به گزارش ایسنا، بر اساس نتایج «طرح آمارگیری نیروی کار»، نرخ بیکاری جمعیت ۱۵ سال و بیشتر در بهار امسال به ۹.۱ درصد رسیده که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۱.۸ واحد درصد افزایش دارد. با این حال، افزایش بیکاری برای زنان شدیدتر بوده است. نرخ بیکاری زنان از ۱۳.۷ درصد در بهار سال گذشته به ۱۶.۷ درصد رسیده، در حالی که این شاخص برای مردان ۷.۵ درصد ثبت شده است. به این ترتیب، زنان همچنان بیش از دو برابر مردان با بیکاری مواجه هستند.
همزمان با افزایش بیکاری، نرخ مشارکت اقتصادی نیز از ۴۱.۲ درصد به ۴۰.۷ درصد کاهش یافته است. با وجود افت مشارکت در هر دو گروه، حضور زنان در بازار کار همچنان بسیار محدود است؛ بهگونهای که تنها ۱۳.۷ درصد زنان در سن کار در بازار کار حضور دارند، در حالی که این رقم برای مردان ۶۷.۸ درصد است.
از سوی دیگر، نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر در بهار امسال به جمعیت غیرفعال کشور اضافه شدهاند و شمار افرادی که نه شاغل هستند و نه به دنبال کار میگردند، به بیش از ۳۹ میلیون نفر رسیده است. حدود ۲۹ میلیون نفر از این جمعیت را زنان تشکیل میدهند؛ موضوعی که از فاصله قابل توجه آنان با بازار کار حکایت دارد.
آمارها نشان میدهد حتی تحصیلات عالی نیز نتوانسته شکاف جنسیتی را کاهش دهد. نرخ بیکاری فارغالتحصیلان دانشگاهی ۱۱.۶ درصد اعلام شده، اما این شاخص برای زنان تحصیلکرده به ۱۸.۸ درصد میرسد، در حالی که نرخ بیکاری مردان دارای تحصیلات دانشگاهی ۸.۳ درصد است. این اختلاف بیانگر آن است که زنان حتی پس از ورود به آموزش عالی نیز شانس کمتری برای یافتن شغل دارند.
مشکلات بازار کار زنان تنها به نرخ بیکاری محدود نمیشود. گزارشهای پیشین نشان میدهد بخش بزرگی از زنان شاغل در اقتصاد غیررسمی فعالیت میکنند و از مزایایی مانند بیمه، بازنشستگی، امنیت شغلی و حمایتهای قانونی محروم هستند. علاوه بر این، موضوع تفاوت دریافتی زنان و مردان نیز همچنان محل بحث است. هرچند قانون بر برابری دستمزد تأکید دارد، اما پرداخت مزایایی مانند عائلهمندی به مردان، عملاً فاصله درآمدی میان دو گروه را افزایش داده است.
مجموع این شاخصها نشان میدهد بازار کار ایران در نخستین فصل پس از جنگ، علاوه بر افزایش بیکاری، با کاهش مشارکت اقتصادی و رشد جمعیت غیرفعال نیز مواجه شده است. در این میان، زنان بیش از سایر گروهها از این تحولات آسیب دیدهاند و ادامه این روند میتواند شکاف جنسیتی در اشتغال را بیش از پیش عمیقتر کند.
