به گزارش آتیه آنلاین از ایلنا، جامعه معلولان کشور به دلیل تورم فزاینده و عدم تغییر مبالغ حمایتی دولتی با بحران معیشتی دستبهگریبان شدهاند. افزایش سرسامآور هزینههای زندگی در کنار عدم تعدیل کمکهزینههای پرستاری و بهداشتی، زیست معلولان را به مرز باریکی میان زنده ماندن و مرگ کشانده است.
در بخشی از گزارش ایلنا آمده که، «مینا»، مادری اهل خراسان جنوبی است که از دو فرزند معلول شدید (پسری ۱۲ ساله و دختری ۳ ساله) مراقبت میکند. او از استیصال خود در تأمین پوشک فرزندانش میگوید؛ کالایی حیاتی که قیمت هر بسته آن در ماههای اخیر از ۴۱۰ هزار تومان به بیش از ۹۰۰ هزار تومان جهش یافته است. مینا که به دلیل مراقبت تماموقت از کودکانش امکان اشتغال ندارد و همسرش نیز کارگری کمدرآمد است، با تأخیرهای مکرر بهزیستی در واریز کمکهزینهها مواجه است. دختر کوچک او هنوز تحت پوشش خدمات مستمر قرار نگرفته و مستمری پسرش نیز کفاف هزینههای ناچیز بهداشتی را هم نمیدهد. علاوه بر این، غفلت و ناهماهنگی کارشناسان بهزیستی مانع از فعال شدن شناسه پرونده و دریافت وام مسکن ملی این خانواده مستأجر شده است.
بهروز مروتی، فعال حقوق معلولان با انتقاد از بروکراسی حاکم بر وزارت رفاه تصریح میکند که با وجود کارشناسی شدن تعرفههای جدید توسط سازمان بهزیستی، ارادهای برای تصویب سریع و خارج از نوبت آنها وجود ندارد و مصوبات به کمیسیونهای فرعی دولت ارجاع شده است. او تأکید میکند مبالغ فعلی بهزیستی برای تهیه اقلام بهداشتی تنها هزینه خرید دو بسته پوشینه را پوشش میدهد، در حالی که بیماران ضایعه نخاعی ماهانه به چهار تا پنج بسته پوشینه و وسایل مصرفی دیگر مانند سوند و نلاتون نیاز دارند که هزینه واقعی آنها به ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومان میرسد. اما کمکهزینه دولتی همچنان بر روی رقم ۱.۵ میلیون تومانی سال گذشته قفل شده است.
مروتی هشدار میدهد این عدم تناسب بودجه، پیامدهای بهداشتی هولناک و مرگباری دارد؛ معلولان بسیاری به دلیل فقر ناچار به استفاده چندباره از اقلام یکبار مصرف بهداشتی یا روی آوردن به کهنههای نخی شدهاند که این امر به بروز عفونتهای شدید داخلی، زخم بستر و در نهایت مرگ خاموش این افراد بیپناه منجر میشود.
