اعتراض بازنشستگان به فرمول «پلکانی معکوس»
منتقدان میگویند افزایش پلکانی معکوس حقوق بازنشستگان بهجای حمایت واقعی از حداقلبگیران، متوسطبگیران را به سمت فقر نزدیکتر میکند.
به گزارش آتیه آنلاین، افزایش پلکانی حقوق بازنشستگان بار دیگر به یکی از موضوعات مناقشهبرانگیز بدل شده است. پس از آنکه سخنگوی کمیسیون تلفیق بودجه اعلام کرد در لایحه سال آینده حقوقها بهصورت «پلکانی معکوس» و در بازه ۲۱ تا ۴۳ درصد افزایش مییابد، موجی از انتقاد میان بازنشستگان، بهویژه کارگران بازنشسته، شکل گرفت. مدافعان این طرح آن را نوعی تبعیض مثبت به نفع حداقلبگیران میدانند، اما منتقدان معتقدند این سیاست در عمل به زیان متوسطبگیران و سایر سطوح است.
به گزارش ایلنا، فریدون نیکوفرد، فعال صنفی بازنشستگان شوش، افزایش پلکانی را ناعادلانه میداند. به گفته او، کارگرانی که در دوران اشتغال حق بیمه بیشتری پرداخت کرده و سابقه، تخصص و مسئولیت بالاتری داشتهاند، انتظار دارند در دوران بازنشستگی نیز متناسب با پرداختی خود دریافتی بیشتری داشته باشند. او استدلال میکند که تورم بهطور یکسان بر همه بازنشستگان اثر میگذارد، اما در این شیوه افزایش حقوق، رشد دریافتی متوسطبگیران کمتر از نرخ تورم است و به این ترتیب سطح معیشت آنان به حداقلبگیران نزدیک میشود. نیکوفرد تاکید میکند اگر هدف حمایت از حداقلبگیران است، دولت میتواند از ابزارهایی مانند بن یا کالابرگ استفاده کند، نه اینکه سایر سطوح را به سمت حداقل سوق دهد. او همچنین با استناد به ماده ۷۷ سازمان تامین اجتماعی، هر فرمولی مغایر با مبنای بیمهپردازی را خلاف قانون میداند.
کاظم فرجاللهی، فعال کارگری، نیز این سیاست را در چارچوب یک ساختار مزدی «فقرپراکن» تحلیل میکند. به باور او، در سالهای اخیر افزایشها حتی جبرانکننده تورم نبوده و در عمل تنها «ترمیم ناقص» قدرت خرید محسوب میشود. در مدل پلکانی، هرچه دریافتی فرد از حداقل بیشتر باشد، درصد افزایش کمتری میگیرد؛ در نتیجه فاصلهها کاهش مییابد اما نه از طریق ارتقای حداقلبگیران، بلکه با نزدیک کردن سایر سطوح به آنان. به گفته او، بسیاری از بازنشستگان سایر سطوح که پیشتر دو یا چند برابر حداقل حقوق دریافت میکردند، با این فرمول به نسبتهای پایینتر تنزل مییابند و سالبهسال از تورم عقب میمانند.
منتقدان معتقدند این شیوه نهتنها عدالت را محقق نمیکند، بلکه تبعیضی تازه علیه نیروهای باسابقه و متخصص ایجاد میکند و بدون عبور دادن هیچیک از گروهها از خط فقر، صرفاً توزیع فقر را گسترش میدهد.
