ترس از بیمههای تجاری در کنار بیاعتمادی به بیمههای اجتماعی، نگرانی از آینده را افزایش داده است. این را میتوان در نگاه مردمی دید که با ترس و انتظار به دفاتر بیمههای خصوصی میروند. آنها از آینده میترسند، از صندوقهای حمایتی میترسند و بار بخشی از این ترس بر دوش بیمههایی است که نتوانستهاند در بحرانها همراه آنها باشند.
فقط ۳۵ درصد از افراد بالای سن بازنشستگی در کشور حقوق دریافت میکنند و نسبت پوشش بیمهای در سطح کل جمعیت در سن کار فقط ۳۷ درصد است.
جمعی از نمایندگان کارگری با راهاندازی یک کارزار، خواستار حمایت از کارگرانی شدهاند که بدون پوشش بیمهای و با حداقل امنیت شغلی، در بخش غیررسمی بازار کار فعالیت میکنند.
گزارش تازه ایسا نشان میدهد بیش از ۶۰ کشور جهان در دو سال اخیر اصلاحات گستردهای را برای گسترش پوشش تأمیناجتماعی آغاز کردهاند تا بتوانند به تغییرات بازار کار، کاهش نابرابری دسترسی و حمایت از گروههای جاافتاده از نظامهای سنتی پاسخ دهند.
داشتن شغل دیگر تضمینی برای خروج از فقر نیست. این جمعبندی هشداردهنده گزارش تازه مرکز پژوهشهای مجلس است که نشان میدهد نظام تأمین اجتماعی ایران از ماموریتهای اصلی خود بازمانده و صندوقهای بیمهای حمایتی باید به عنوان نهادهای اجتماعی-اقتصادی بازتعریف شوند.