به گزارش آتیه آنلاین ،شیوع تازه ابولا در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو به یکی از مرگبارترین بحرانهای تاریخ این بیماری تبدیل شده است؛ بحرانی که تاکنون بیش از هزار نفر جان خود را از دست دادهاند و مقامهای بهداشتی همچنان برای کنترل آن در شرایطی دشوار تلاش میکنند.
به گزارش یورونیوز، بر اساس آخرین گزارش انستیتوی بهداشت عمومی کنگو، تاکنون ۲ هزار و ۵۳۶ مورد ابتلا به ابولا تایید شده و یک هزار و ۳۳ نفر نیز بر اثر این بیماری جان باختهاند. همچنین دستکم ۷۳۸ بیمار در مراکز قرنطینه یا درمانی تحت مراقبت قرار دارند.
مقامهای بهداشتی کنگو اعلام کردهاند روند افزایش سریع موارد جدید تا حدودی کاهش یافته، اما هنوز نمیتوان گفت شیوع به نقطه اوج خود رسیده است. به گفته آنها، تغییرات اخیر در آمار ثبتشده ممکن است ناشی از تأخیر در گزارشدهی و تکمیل فرآیند جمعآوری اطلاعات باشد.
این موج از شیوع ابولا که از ۱۵ مه اعلام شد، شرایطی متفاوت با بسیاری از شیوعهای قبلی دارد. عامل این بیماری، ویروس «بوندیبوگیو» است که تاکنون واکسن یا درمان تاییدشدهای برای مقابله مستقیم با آن وجود ندارد.
تریش نیوپورت، مدیر برنامه اضطراری سازمان پزشکان بدون مرز در کنگو، با اشاره به گستردگی اولیه بیماری گفته است که تاکنون هیچ شیوعی از ابولا با این تعداد بالای موارد اولیه آغاز نشده بود؛ موضوعی که به گفته او، ناشی از شناسایی دیرهنگام بیماری است.
بر اساس مدلسازی پژوهشگران مرکز کنترل و پیشگیری بیماریهای آمریکا (CDC)، در بدترین حالت، این شیوع میتواند به یکی از بزرگترین همهگیریهای ثبتشده ابولا نزدیک شود.
برای مقایسه، شیوع ابولا در غرب آفریقا بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ که بزرگترین بحران ابولا تاکنون محسوب میشود، بیش از ۱۱ هزار قربانی گرفت و حدود هشت ماه زمان برد تا شمار مرگها از هزار نفر عبور کند.
بخش عمده موارد ابتلا در استان «ایتوری» در شرق کنگو ثبت شده و حدود ۹۰ درصد موارد مربوط به این منطقه است، اما بیماری در پنج استان دیگر نیز مشاهده شده است. شهر کیسانگانی و حتی کشور همسایه، اوگاندا، نیز مواردی از ابتلا را گزارش کردهاند.
یکی از چالشهای اصلی در کنترل این شیوع، شرایط امنیتی شرق کنگو است. بخشی از بحران در شهر گوما، یکی از مراکز مهم فعالیتهای بشردوستانه، رخ داده است؛ منطقهای که بیش از یک سال است تحت تاثیر درگیری گروه شورشی ام۲۳ مورد حمایت رواندا قرار دارد.
فعالیت گروههای مسلح، آوارگی گسترده مردم و ناامنی مسیرها، روند شناسایی بیماران، ردیابی تماسها و دسترسی تیمهای درمانی به مناطق آلوده را دشوار کرده است.
کارشناسان سلامت میگویند مقاومت اجتماعی و بیاعتمادی مردم از مهمترین موانع مقابله با ابولاست. انتشار شایعات درباره مراکز درمانی، ترس از قرنطینه و نگرانی درباره شیوههای خاکسپاری باعث شده برخی افراد از انجام آزمایش خودداری کنند یا زمانی به مراکز درمانی مراجعه کنند که بیماری به مراحل شدید رسیده است.
از سوی دیگر، تنها حدود ۷۷ درصد از افراد در تماس با بیماران شناساییشده تحت پایش قرار گرفتهاند؛ در حالی که مسئولان بهداشتی برای قطع زنجیره انتقال، پوشش ۹۵ درصدی را ضروری میدانند.
سازمان جهانی بهداشت، خطر این شیوع را در داخل کنگو بسیار بالا و در اوگاندا و کشورهای همسایه بالا ارزیابی کرده است. این سازمان نسبت به احتمال انتقال بیماری در نتیجه رفتوآمدهای مرزی هشدار داده، اما خطر جهانی شیوع را همچنان پایین دانسته است.
به گفته این نهاد، ابولا برخلاف بیماریهای تنفسی از طریق هوا منتقل نمیشود و انتقال آن تنها در تماس مستقیم با مایعات بدن فرد آلوده رخ میدهد؛ به همین دلیل گسترش جهانی آن دشوارتر است.
با این حال، سازمان جهانی بهداشت تاکید کرده است با ادامه بحران، احتمال مشاهده موارد وارداتی در کشورهای دیگر وجود دارد، هرچند تاکنون موارد انتقالیافته به سرعت شناسایی و کنترل شدهاند.
