در شرایطی که بحران اقتصادی و نابرابریهای شغلی، شمار زنان خودسرپرست را در ایران رو به افزایش گذاشته، سازمان بهزیستی با پیشنهاد کاهش سن پذیرش این گروه از ۴۵ سال به سنین پایینتر روبهرو شده است. معصومه شفیعی، جامعهشناس و متخصص رفاه اجتماعی، با استقبال از این پیشنهاد میگوید که رویه فعلی سازمان مبنی بر بررسی موردی به جای اعمال یک سیاست عمومی، نمیتواند پاسخگوی حجم گسترده زنانی باشد که از سنین ۱۸ و ۱۹ سالگی با فقدان سرپرست مؤثر و چالشهای معیشتی دستوپنجه نرم میکنند. او با اشاره به اینکه درصد کمی از جمعیت فعال کشور مشغول به کار هستند و این مسئله برای زنان پررنگتر است، تأکید میکند که در وضعیت نابسامان اقتصادی کنونی، همه مردم نیازمند حمایتهای اجتماعی شدهاند، اما زنان خودسرپرست در هر سنی که باشند، نیاز به توجه و حمایت ویژهتری دارند.
معصومه شفیعی، متخصص رفاه اجتماعی و مدرس دانشگاه علامه طباطبایی، در توضیح مفهوم خودسرپرستی گفت: زن یا دختر خودسرپرست، فردی است که به دلیل فقدان سرپرستی مؤثر در خانواده تلاش میکند خود یا سایر اعضای خانواده را سرپرستی و زندگی را مدیریت کند.
او در گفتگو با ایلنا با اشاره به سیاست فعلی سازمان بهزیستی گفت: در حال حاضر بسیاری از زنان و دختران همزمان با شرایط بدسرپرستی و چالشهای معیشتی مواجه هستند و در مسیر خودسرپرستی نیازمند برخورداری از حمایتهای اجتماعی و اقتصادی هستند. تعیین سن ۴۵ سال به بالا برای تحت پوشش قرار گرفتن، باعث میشود گروه بزرگی از این دختران و زنان که در سنین کمتر از ۴۵ سال قرار دارند، از دایره توجه قانونگذار و سازمان بهزیستی خارج شوند.
شفیعی با ابراز مخالفت با رویه موردی سازمان بهزیستی گفت: مسئله معیشت و فقدان سرپرست مؤثر از سنین پایینتر یعنی ۱۸ یا ۱۹ سالگی آغاز میشود. بنابراین ضروری است که گروه سنی تحت حمایت را کاهش داده و حتی برخی تعاریف را تغییر دهیم.
این جامعهشناس در پاسخ به اینکه اگر وضعیت اشتغال زنان مناسب بود آیا نیاز به حمایت بهزیستی احساس میشد، گفت: قطعاً نه. اما متأسفانه آمار عدم اشتغال در جامعه فعال بسیار قابل توجه است و این روند رو به افزایش است. درصد کمی از افرادی که در جمعیت فعال قرار دارند، مشغول به کار هستند و زنان دارای فرصت برابر با مردان در حوزه اشتغال نیستند.
او تأکید کرد: با این وضعیت اقتصادی نابسامان فعلی، به نظر میرسد همه مردم نیاز به حمایتهای اجتماعی دارند. در این بین اما زنان و بهویژه زنان خودسرپرستی که امکان تأمین زندگی خود را ندارند، در هر سنی که باشند نیازمند حمایت و توجه خاصتری هستند.
